Extreem Luid & Ongelooflijk Dichtbij: de horrorversie

De overschakeling naar het winteruur bracht een zweem van mysterie op de LUCA campus. Rond de projectweek, een intensieve groepsopdracht om net voor de herfstvakantie nog eens alles uit de kast te halen. De geruchten uit de wandelgangen werden maandag officieel bevestigd: we zouden een boek verfilmen tot een stop-motion animatiefilm van 1 minuut. Daar komt heel wat bij kijken: een horrorscenario bedenken, storyboard uitwerken, illustraties bij elkaar tekenen, decor bouwen, belichting juist zetten, fotografie omzetten naar film en alles monteren met geluid eronder.

En dat alles in 1 (!) week tijd. Dat is:

• 1 dag zo veel mogelijk kennis opzuigen van de pro’s (later meer over de Grote Voorbeelden).
• 1 dag schetsen tot je erbij neervalt. Ik kan geen schoenen meer zien, laat staan nog een 15de keer natekenen.
• 1 dag de wet van Murphy: een gesloten printlokaal, twee digitale reflexcamera’s met lege batterijen, een onherstelbaar beschadigd statief, iStopMotion dat constant vastloopt, net afgewerkte scènes die verloren gaan en iedereen die baalt.
• 1 dag volledig in de flow zitten, zotte beelden maken en ons helemaal thuis beginnen voelen in dat gezellig donkere atelier met geleende tassen en gevonden thee.
• 1 dag elke 5 seconden uitkijken naar het resultaat en bij het zien ervan voldaan achteroverleunen. In een roes van cava en euforie de complimenten (en dat begeerde beeldje) in ontvangst nemen: een nominatie voor Beste Geluid, Beste Animatie en Beste Film én een Oscar voor Beste Set!

We proudly present:

Kijk ook eens naar de zalige filmpjes van de andere teams!

Benieuwd naar de boekomslag die ik ontwierp voor Extreem luid en ongelooflijk dichtbij van Jonathan Safran Foer?