Mannelijk naakt doorheen de kunstgeschiedenis, het is blijkbaar een nog weinig onderzocht thema. Ik snap echt niet waarom, ik heb nog nooit zo aandachtig de les gevolgd. Sharen is caren, dus deel ik deze hete heren graag met jullie.

De Oude Grieken waren stiekem vettige ventjes die niet vies waren van seks met kleine jongetjes. Hun Klassieke beeldhouwkunst, gretig gekopieerd door de Romeinen, toont steenharde spieren (destijds ingesmeerd met olie) die nog steeds in de smaak vallen.

Na een lange periode van middeleeuwse preutsheid kwam er weer wat aangenaam anatomisch bloot piepen in de Renaissance.

Ook lang na de Oudheid werden Klassieke of Bijbelse thema’s gebruikt als excuus voor wat kerels zonder kleren.

Het was tot de late 19de E wachten voor de eerste mannelijke naaktfoto’s van bodybuilder pionier Eugen Sandow. Spieren die vragen om eraan te zitten in klassieke poses; pornosnor en occasioneel tijgerslipje krijg je er gratis bij.

Er heerste toen een toffe traditie van naakt zwemmen, die gelukkig werd vastgelegd op foto’s en schilderijen.

Een variant op het thema, naakte jongen op een steen, werd onbedoeld een homo-erotisch icoon.

Mijn favoriete vetzak, Egon Schiele, mocht hier uiteraard ook niet ontbreken.

Vlak voor de Tweede Wereldoorlog ontstond een leuke scene in New York rond Paul Cadmus, Jared French, Margaret Hoening (PaJaMa) en George Platt Lynes, die niet vies waren van wat homo-erotisch mannelijk naakt.

Vooral The Ritter Brothers waren een geliefd onderwerp voor deze laatste zijn lens.

In de jaren ’60 kwam – hoera, hoera – de seksuele revolutie op gang, met in diens kielzog heel wat magazines met mannelijk naakt (geïnspireerd door de stilaan ontdekte pioniers hierboven).

Model Joe Dallesandro, een hunk met Noors-Italiaanse roots, mocht figureren in heel wat Andy Warhol films.

In de jaren ’80 werd zowel mannelijk naakt als homoseksualiteit meer en meer openlijk aanvaard, met vooral veel focus op de schoonheid van zwarte mannenlichamen.

Jim French tilde homo-erotisch naakt nog een niveau hoger (of lager, zo u wil). Google (op eigen verantwoordelijkheid) Colt Studio voor wat very NSFW lesmateriaal dat zelfs mij deed blozen.

Eén van mijn persoonlijke favorieten is kunstzinnige reclame-fotograaf Bruce Weber. Eén blik op zijn zwart-witbeelden en je snapt meteen waarom een campagne van zijn hand voor Giorgio Armani “Wet and Wild” gedoopt werd.

Hedendaagse fotograaf Erwin Olaff toont dat ook onze noorderburen best wel wat mannelijk naakt kunnen (s)maken.

Het duo Pierre et Gilles grijpt terug naar klassieke poses uit de Oudheid, besprenkeld met een behoorlijke portie kitsch.

De grens tussen kunst en reclame verdunt steeds meer. Nog enkele esthetisch verantwoorde toppertjes die ik jullie niet wil onthouden.

Enjoy! 😉

In de ban van mannelijk naakt? Ontdek dan zeker ook wijlen Ren Hang. Alles voor de kunst!