Na mijn selfie exploten liet ik de fotograaf in mezelf los in de studio, voor een volledige vierkante meter foto. Bij een foto op gigantisch groot formaat leek het me leuk om net in te zoomen op een detail, zodat de textuur van iets alledaags als huid, visschubben of koffiegruis abstract wordt.

Mijn fotografie docent knikte enthousiast en leidde me in de richting van Edward Weston. Ik plunderde de groenten- en fruitafdeling van de supermarkt en ging deze in de studio te lijf met een macro-lens in extreme close-ups. Veel inzoomen, focus aanpassen, zo’n 200 klikken en restjes opeten later, kwamen er deze smakelijke beelden uit:

Het werk met die twee coeur de boeuf helften kreeg een vaste plek aan tafel: