Een insider bron beweerde dat stencil art gay is. Als ik Piece by Piece bekijk, snap ik waarom. Deze documentaire geeft een overzicht van de graffiti scene in San Francisco van de vroege jaren 80 tot 2004.

Graffiti wordt vooral voorgesteld als illegaal vandalisme, een vluchtige vorm voor fans van hiphop om hun eigen stem te vinden en kritiek te uiten. Geen wereld voor doetjes, met bendes als Kill Until Killed, writers die vermoord worden (DREAM of de 18-jarige TIE), en de repressie van de stad die Psycho City afsluit en overschildert en in 2000 Proposition 21 invoert waardoor graffiti bestraft wordt als een zwaar misdrijf.

Shit, behoorlijk heftig. Ik krijg een beetje schrik. Waar ben ik aan begonnen?

“Do one thing everyday that scares you.”

Ik besloot me verder te verdiepen in de roots van graffiti. ‘The History of American Graffiti’ van Roger Gastman en Caleb Neelon is een klepper van een naslagwerk, dat een overzicht geeft van bij het begin. Eind 19de eeuw al verschenen de eerste krabbels op treinen. Deze monikers werden met krijt gemaakt door zwervers. Eén van de bekendste, “Kilroy was here”, dook op tijdens WOII.

 

In de jaren 40 begonnen bendes vlakbij de Mexicaanse grens met hun “cholo” writing, hun tags geschreven met schoensmeer en verfborstels. Met de komst van de spuitbus in de jaren 60 kwam de graffiti scene op in Philadelphia, waar Cornbread er indruk mee maakte om bij de populaire social clubs te horen, en New York, waar de Griekse Taki 183 een statement wou maken tegen de verkiezingsaffiches.

In de jaren 70 kon je niet naast de tags kijken op de metro. Om op te vallen begonnen graffiti writers hun letters (stilaan signature pieces) steeds groter te maken en twee kleuren te gebruiken (één voor de outline en één om in te vullen). Toen in New York ook monumenten beklad werden, stemde burgemeester Lindsay een antigraffitiwet die het illegaal maakte om spuitbussen bij te hebben in het openbaar. In Philadelphia werd The Graffiti Alternatives Workshop opgericht om de aandacht van writers te verleggen van illegale graffiti naar legale murals.

De twee steden beïnvloeden mekaars stijl. Wat in Philadelphia bekend stond als de Gangster Style werd in New York Broadway Elegant. De bubble letters van New York raakten bekend in Philadelphia als de New Yorker. In Philadelphia ontstonden de Wickets, complexe tags die zodanig versierd werden dat het onleesbaar werd.

Maar New York zou uiteindelijk dé graffitistad bij uitstek worden. Meer daarover later!