Nu ik in de ban ben geraakt van graffiti, was het hoog tijd om er zelf aan te beginnen. Ik ben met mijn gat in de boter gevallen, want Rick Molyneux van vzw Wallin’ wil mij mee op sleeptouw nemen in wat hij een nobele queeste vindt. Hij was zo vriendelijk me al een kleine praktische introductie te geven in de Graffitisteeg (de Werregarenstraat in Gent) met spuitbussen uit hun stock.

“What’s in it for him?”, zou je denken. Wel, hij wil graag onderzoeken hoe kunststudenten vanuit hun achtergrond omgaan met een nieuw medium als spuitbussen. Rick is zelf meer dan 4 jaar geleden begonnen als street artist en is bekend onder de naam Solid. Als autodidact leerde hij snel bij door YouTube tutorials te checken én door anderen aan het werk te zien.

Nadat we een paar kleuren uitkozen, trokken we naar de Graffitisteeg. Ik vroeg me af waar we mochten over spuiten (“beef”) en waar niet. De regels zijn blijkbaar simpel: als je er van overtuigd bent dat je iets beters kan maken (bv. een piece bovenop een simpele tag), ga je gang. Aangezien ik echt nog een complete beginner ben, gingen we voor een plek die toch al helemaal overwoekerd was.

Eerst en vooral moest ik oefenen op can control. Testen met een hele hoop bolletjes en streepjes dus, in verschillende groottes en diktes. Hoe dichter je bij de muur aan sprayt, hoe kleiner en hoe verder af, hoe groter. De ideale referentie afstand is eens tegen de muur botsen en dan terug bouncen. Je wil niet te lang sprayen, want dan drupt de verf af, maar ook niet te kort, want dan is de vlek te wazig. Belangrijk bij strepen is ook dat je mee beweegt met de lijn, anders wordt die aan het uiteinde breder dan aan het begin (zoals je hierboven ziet). Tenzij je de verf wil laten uitwaaieren (bv. voor een fading met verschillende kleuren), hou je de cap best ook recht naar de muur.

Toen dat een beetje lukte ging ik over tot vierkantjes inkleuren. Hierbij is het vooral oppassen dat je niet te veel verf op dezelfde plek spuit, want dan drupt die af. Dus beter in korte halen sprayen, afwisselend van links naar rechts en omgekeerd, dan continu. Stel dat je rand niet helemaal zuiver is (wat sowieso het geval was bij mij), dan kan je die nog corrigeren door bij te snijden met de andere kleur. Veel hangt natuurlijk ook af van de cap die je gebruikt: een dikkere (pink fat cap of astro) is beter om vlakken in te kleuren, een dunnere (banana cap) beter voor fijne lijntjes. Voor daar tussenin gebruik je best een old school 94 cap.

Als je writers bezig ziet, lijkt het allemaal zo chill te gaan, maar je moet je echt wel heel de tijd concentreren. Eén moment niet opletten en je kan het al verprutsen. Ik heb dus veel staan vloeken en me zitten frustreren in mijn onhandigheid. Dat wordt nog veel oefenen.

“Nothing great ever came that easy.”

Terwijl ik aan het sukkelen was, maakte Rick vlotjes deze grote character.