Vorig weekend liet ik me nog tegenhouden door de regen om te gaan spuiten. Vandaag heb ik met dank aan Rick van Wallin’ een indoor locatie gevonden, zodat het weer geen excuus meer is om niet te oefenen.

“Expect problems and eat them for breakfast.” (Alfred A. Montapert)

Zoals beloofd heb ik mijn allereerste character geprobeerd. Dat werd (uiteraard) een flamingo. Mijn eerste zwarte spuitbus was op, dus was ik nog snel om een nieuwe geweest én tegelijk ook om wat kleurtjes. Ik probeerde er nog een korting af te krijgen, maar helaas. Alweer een gemiste kans voor de niet nader genoemde winkel om hier IN DIKKE VETTE LETTERS exposure te krijgen.

De ruwe contour ging redelijk vlot, zelfs zonder voorbereidende schets. Blijkbaar ben ik zo geobsedeerd door flamingo’s dat de vorm al in mijn hoofd gebrand zit. Het invullen lukte ook wel, al had ik hier beter een dikkere cap gebruikt voor minder strepen. Als achtergrond besloot ik met pastelblauw eens een fading uit te proberen: met mijn cap tegen de muur wegspuiten van de randen naar buiten. Ook hier was ik relatief tevreden over.

Maar dan: die vervloekte outlines. Echt. Volgens Rick herken je een goeie street artist aan de outlines. Daar val ik dus duidelijk door de mand. Te wazig, te dik, te schokkerig, om nog te zwijgen van die ellendige druppen. In een poging mijn foutjes te fiksen door bij te snijden met roze, verneukte ik het vaak nog meer. Ik heb dus frustrerend lang geschipperd tussen roze en zwart, tot ik een iets of wat oké resultaat kreeg.

Toen dacht ik overambitieus dat het leuk zou zijn om nog wat highlights toe te voegen. Zo nog snel even. Ha! Ik had de moeilijkheidsgraad duidelijk onderschat en zat bijna met een tweede witte outline. Heel veel bijsnijden en gecorrigeer met al mijn kleuren later was het al bijna donker en tijd om op te kramen. Mijn wijsvinger had op een bepaald moment geen kracht meer, mijn broek zat onder de verf en ik heb in tijden niet meer zoveel gevloekt, maar uiteindelijk ben ik toch wel fier op het resultaat. Blijven gaan!

En Rick? Die was terwijl ik sukkelde met mijn basic flamingo bezig aan een ingewikkeld piece dat tien keer zo groot is. Een beetje confronterend, maar zo blijft het doel in zicht.