“Ogen zijn de spiegels van de ziel,” zeggen ze. Misschien dat ik daarom nooit graag poseer voor portretten. Die uitdagend opgetrokken wenkbrauwen, guitig glanzende ogen, van tristesse trillende neusvleugels of krampachtig lachende mondhoeken geven altijd meer prijs dan ik eigenlijk wil uitverkopen.
In mijn eigen ziel kijken, daar heb ik dan weer geen problemen mee. Al schrikt de kijker dan soms van het beeld dat ik van mezelf zie. Geen fancy filters of verleidende duckfaces, gewoon ik met al mijn innerlijke en uiterlijke imperfecties. Donkere ogen en een resting bitch face die recht in de jouwe terugstaren.
Zelfportretten zijn het moeilijkst en het makkelijkst om te maken. Het moeilijkst, want je moet steeds wisselen tussen je papier en de spiegel en daarbij exact dezelfde houding proberen aanhouden. Het makkelijkst, want je hebt een model dat altijd voorhanden is.
Olieverf (2014)
Grafiet, houtskool, acryl, inkt, oliepastelkrijt, pastelkrijt (2014)
Houtskool (2015)
Acryl (2015)
“Melancholy” – Acryl (2021)
Geïnspireerd door de poëtische, visueel prachtige avant-gardefilm De spiegel (1975) van Andrej Tarkovski, waarin je de droomachtige kinderherinneringen van een stervende dichter te zien krijgt, maakte ik een melancholisch werk waarin ik speelde met de kleuren en schaduwen van gevallen blaadjes op een vervallen trap onder een zonovergoten boom.
Linoprint (2021)
Kleurpotlood (2023)
Potlood & gouache (2023)
Potlood & gouache (2023)
Acryl & paint wash (2023)
“The Ugly” – Potlood, paint wash, houtskool ononderbroken lijn met andere hand, acryl, stift, gevonden voorwerp (2023)
In de zomer van 2023 onderzocht ik in Zuid-Frankrijk een week lang het thema lelijkheid in mijn schilderkunst, van uiterlijke onzekerheden over oorlogsgruwel tot kitsch. Dat resulteerde onder andere in een zelfportret waar elke dag een laag werd aan toegevoegd in gemengde materialen. Elke laag met als doel het werk lelijk te maken telkens het te mooi werd. Confronterend om te zien hoe ver je durft gaan, zowel voor jezelf als voor je werk.
Ecolinestift (2023)
Ik legde vroeger ook al eens mezelf vast op foto.
Kirsten Malfroid 
2 gedachtes over “Zelfzicht”
Reacties zijn gesloten.